Patiënt 283284

Voor ons verpleegkundigen op de polikliniek kaakchirurgie is 16 maart een dag als alle andere. Om 15.00 uur heeft patiënt 283284, mevrouw Dimitry Patoir, een afspraak om haar verstandskiezen te laten trekken. Voor een vrouw heeft patiënt 283284 een vrij zware stem en mist hij bovendien enkele rondingen. Patiënt 283284 bezweert dan ook een man te zijn, maar dat geloven we niet zomaar, want er staat toch echt vrouw in onze computer.

Patiënt 283284 merkt op dat het weinig vertrouwen inboezemt dat hij bij ons als vrouw in het systeem staat. Hij schijnt bang te zijn dat we straks ook de verkeerde kiezen trekken. Of dat we hem volledig onder narcose brengen en hem alsnog tot vrouw ombouwen, zodat ons systeem weer klopt. Wijsneus! We negeren deze opmerking. Voor straf laten we hem extra lang wachten.

Na een uur wordt het patiënt 283284 kennelijk te gortig. We spreken bliksemsnel af dat de grootste kenau hem te woord staat. Dat lukt, want we hebben hem vrij snel weer koest. Als hij al twee uur wacht en de dokter ook nog wordt weggeroepen voor een spoedgeval, vinden we het zelf ook wat gênant worden. Daarom geven we hem een stapel Libelles en Margrietjes. Daar lijkt hij maar matig interesse in te hebben. Vreemd.

Om 17.10 uur kunnen we niet anders dan hem uitnodigen naar de behandelkamer te gaan. We besluiten vast zijn tong te verdoven, dan zijn we in ieder geval van zijn lastige vragen af. Hij blijft praten en zeggen dat de verdoving niet werkt. Als de dokter terug is en zijn verstandskiezen wil gaan trekken, geeft deze patiënt 283284 nog gelijk ook. Met tegenzin geven we hem nog maar een spuitje dan, zodat zijn tong echt verdoofd is.

De kiezen zijn er zo uit. We geven patiënt 283284 pijnstillers mee voor thuis. We vragen of hij nog andere medicijnen gebruikt. Hij brabbelt wat, maar verstaan doen we hem niet. Misschien hadden we dit moeten vragen voordat we zijn tong verlamden. In ieder geval zijn we blij als hij vertrekt. Hebben we de Margriet en Libelle eindelijk weer voor onszelf!